Rouw in al z'n vormen
Ik stond in Mechelen, op 166 kilometer van m'n geboortedorp vandaan, in een camerawinkel. Naast me: de bijna-vijftienjarige dochter die dit schooljaar een nieuwe richting insloeg en van school veranderde om 'beeldende en audiovisuele vorming' te gaan volgen. Met als vraag: werken deze twee fototoestelletjes die we in de kringwinkel op de kop tikten nog? Kringloopgelukjes die bij negatief advies gewoon mooie toestelletjes waren om op je kast te zetten (onder andere een Kodak Instamatic 133, ouder dan de oude moeder naast de bijna-vijftienjarige dochter, dus echt antiek ;)). Ook een vraag van mij: kunnen de foto's nog ontwikkeld worden van dit toestel? Dit toestel, dat was dan het fototoestel waarmee mijn jeugd op zeldzame wijze op beeld vastgelegd was. Het fototoestel van mijn vader. Het lag al enige tijd bij mij. Ik kan me niet meer herinneren hoe het toestel "over de Brusselse ring" hier raakte, wellicht na de verhuis van mijn moeder, in m'n handen geduwd...